NOVI SAD. Mali likovni salon predstavlja od 5. do 12. septembra 2025. slike Aleksandre Saške Gruden. Diplomirala je na Akademiji likovnih umetnosti i dizajna u Ljubljani. Često istražuje teme identiteta, istorijskog pamćenja i ljudskog društvenog položaja, koristeći različite materijale i tehnologije kako bi stvorila dubinska iskustva koja potiču razmišljanje.
Kao vajarka i multimedijalna umetnica, Aleksandra Saška Gruden izražava se kroz različite umetničke pristupe, osim skulpture, koristi instalaciju, performans i digitalne medije poput videa, fotografije i zvuka.
Stoga je savremena skulptura, kako je umetnica shvata, fleksibilna i prilagodljiva raznim interpretaciama, jer sadrži sve elemente temporalne, materijalne, fizičke i simboličke složenosti te tako ostaje modernistički delotvorna. U svom sadržaju, materialnoj formi i ekspresivnosti održava napetost između materijalne datosti i simboličke konotativnosti. Njena fizička struktura neprestano se smešta u savremene strukture prenosa vizuelnih jezika, što u suštini znači temeljnu i raznoliku kreativnost te omogućuje posmatraču da shvati univerzalnost skulpture, a istovremeno dopušta i različite lične interpretacije.
U okviru svog najnovijeg interdisciplinarnog projekta pod nazivom "Stojim iza ovog!", Aleksandra Saška Gruden uveliko istražuje odnose između apstraktnih i izrazito konkretnih oblika, raspravljajući o ličnoj i društvenoj odgovornosti i slobodi, odnosima između prostora i materije. Zanimaju je i odnosi između lirizma slike i čvrstoće strukture, te između subjektivnog i objektivnog. Pritom naglašava važnost dijaloga, koja u savremenom svetu treba na nešto da ukaže ili, kroz opuštanje, da izrazi odabranu umetničko-sadržajnu naraciju i estetski ojača percepciju.
U galerijskom prostoru umetnica prepliće video radove i fotografije sa senzualnim i mentalnim slojevima teksta, proširujući time dijalošku dimenziju instalacije čak u ritualnost narativa i skulpturalne umetničke priče. Kroz performativni gest koji izražava u video radu, ona više puta traži i pronalazi način da direktno poveže skulpturu, u njenom punom potencijalu i širini, s posmatračem, koji je aktivan i sastavni deo mnogih savremenih umetničkih projekata. U toj komunikaciji s publikom, izložba otvara i promišljanja o značenju intimne priče unutar autorove poetike, ali istovremeno je i složen umetnički projekt povezan s mnogim slojevima savremenog života.
Naime, nudi promišljanja o boli i o čežnji, o unutrašnjim borbama pojedinca i o ulozi umetnosti unutar društvenog konteksta.
