BEOGRAD. U umetničkom salonu "Cvijeta Zuzorić", od 13. do 20. septembra 2026, predstavljene su slike Marije Puzigaće (1992, Beograd) pod nazivom "Transfiguracija grada". Na Fakultetu likovnih umetnosti završila master studije slikarstva. U svom stvaralaštvu bavi se crtanjem, slikanjem i ikonopisanjem.
"Transfiguracije grada" predstavljaju ciklus slika zasnovan na istraživanju urbanog prostora kao polja perceptivnih, emocionalnih i simboličkih transformacija. Urbani pejzaž pojavljuje se kao fluidna i promenljiva struktura, oblikovana kroz gestualan slikarski postupak, intenzivne kolorističke odnose i ekspresivnu materijalnost površine. Arhitektonske forme pulsiraju između jasnoće i rastvaranja, dok se prostor slike razvija kao prostor unutrašnjeg doživljaja. Kroz slojeve boje, ritam poteza i vibraciju svetlosti, grad postaje nosilac psihološke energije i afektivnog intenziteta. Perspektiva ostaje otvorena i nestabilna, omogućavajući različitim prostornim planovima da se međusobno preklapaju i prožimaju.
Vizuelni fragmenti urbanog, fasade, ulice, vertikale i svetlosni odsjaji funkcionišu kao tragovi kolektivnog iskustva savremenog grada, ali i kao elementi jedne intimne, unutrašnje topografije. Proces transfiguracije ovde se razvija kroz preobražaj percepcije: boja dobija simboličku i emocionalnu funkciju, gest postaje nosilac ritma i tenzije, a urbana struktura prelazi u stanje vizuelne fluidnosti. Grad se pojavljuje kao prostor intenziviranog opažaja, mesto u kojem se ukrštaju memorija, imaginacija, svetlost i emocionalni naboj savremenog života.
Ekspresivna deformacija forme i nerealni koloristički odnosi uspostavljaju atmosferu u kojoj urbano iskustvo dobija gotovo psihološku i metafizičku dimenziju. Površina slike funkcioniše kao prostor kontinuiranog kretanja i transformacije, u kojem se arhitektonska čvrstina preobražava u dinamičnu mrežu tragova, impulsa i vizuelnih tenzija. "Transfiguracije grada" otvaraju prostor između figuracije i apstrakcije, između spoljašnjeg pejzaža i unutrašnjeg doživljaja. Grad se pojavljuje kao univerzalna forma savremenog iskustva, kao prostor energije, fragmentacije, ubrzanja, ali i prostor svetlosti, imaginacije i slikarske kontemplacije.
Marija Puzigaća
