NOVI SAD. Galerija Saveza udruženja likovnih umetnika Vojvodine (SULUV) predstavlja od 11. do 25. maja 2026. slike Dobrivoja Rajića (1956, Foča, BiH). Završio je Akademiju umetnosti u Novom Sadu, smer slikarstvo.
Pred novosadskom publikom slikar Dobrivoj Rajić predstavlja novije radove iz ciklusa "Unutrašnja slika" koji se razvija i odvija više od dve decenije pod tim nazivom, a zapravo je proces koji obuhvata i obeležava celokupni autorov opus.
Plovidba unutrašnjošću slike - medija i rezultata Rajićevog rada tekla je kroz više tokova i pravaca. Definisala se i započela prodorom u predeo ispod vidljive (predstavljene) površine i skrivene pozadine platnenog ili papirnog nosioca. Taj prodor u nevidljivo, skriveno, bio je put u konstrukciju i strukturu kako dela, tako i slikarskog postupka.
Svojevrsnim blow up postupkom simulirano je mikroskopsko otkrivanje ne samo fizičke konstrukcije i materijalne strukture, već i intelektualno emocionalne prirode slike kao fenomena nastalog umetničkim delanjem i stvaranjem. U ranijim radovima koji pripadaju ciklusu predstavljenom svojevremeno u Prodajnoj galeriji Beograd (2014) otvaranjem konstrukcije i strukture tkanja platna i prostora obuhvaćenog mrežom osnove i potke, autor je akcentovao ne samo važnost fizičke, realne strukture slike, već i složenost i slojevitost ontološke i na kraju krajeva idejne, filozofske prirode slike i procesa njenog rađanja i formiranja.
Dobrivoj Rajić je od svojih najranijih stvaralačkih pokušaja i poduhvata pokazivao sklonost ka istraživanju asocijativne strane vidljivog i interpretacije i reinterpretacije vizuelnih poruka i podražaja. Viđene, prepoznate i doživljene fakture i strukture iz okruženja često su akcentovane i interpretirane u njegovom radu, a neretko i samo "snimljene", zapravo potpuno citatno preuzete iz okoline i inaugurisane kao umetničko, vizuelno ne samo delo, već dejstvo i podsticaj, tema za diskusiju, kao u svojevremenim etidama citiranja boje, fakture i oblika kesa, vreća...
Ovi citati u okviru projekta Unutrašnje slike daju novu dimenziju predstavljajući motiv, inspiraciju, ali i definitivni rezultat kreiranja predstave, stava, izreke – Statement-a, Zaključka. Slika kao produkt i cilj likovnog čina stvaranja, time se u Rajićevom delu predstavlja u višestrukom ogledalu iskustva, emocije, memorije, promišljanja i poruke, sve u ključu vizuelnih prostora i senzacija. Prepoznatljivost elemenata slike ukazuje na osetljivost za vizuelne poruke i komunikaciju između stvaraoca i publike koje se moraju inicirati, kreirati i ustaliti između umetnika i publike preko slike kao medija. Jezik komunikacije mora biti zajednički, poznat i usvojen u odnosu stvaralac - recipijent. Sintaksa mora biti jasno i svrsishodno ustrojena i pravilno izvedena i korišćena.
Asocijativno prepoznavanje elemenata slika predstavljenih ovom prilikom u Galeriji SULUV u Novom Sadu kao modli, šnitova, krojeva, dezena, motiva i uzoraka, mogu se (čini se i moraju) čitati upravo kao uspostavljanje vokabulara i klice sintakse, pri čemu ulogu etimološkog ključa nosi vizuelno sećanje. Poseban deo formiranja rečnika predstavlja element emocije sadržan u sećanju i prepoznavanju doživljenog. Emocije ponekad svrhovito pojačane ispadima snažnije bojenog polja ili magline, utišane tonove i pravilne geometrijske šare i polja oživljavaju dodajući stilske kadence. U konstruktu kompozicija pojedinih dela pojavljuju se asocijacije trasa, kota, koridora i matrica imaginarnih naselja - kao naglasak na usmerenu, vođenu i jasnu komunikaciju i kretanje. Upotreba teksta i slovno brojnih znakova markantan je putokaz ka jezičkoj komunikaciji, koliko i snažan grafički znak koji ukazuje na viuzuelnu prirodu dela. I to onu obostranu - kao polazište i kao rezultat.
Dobrivoj Rajić svojim putem kroz unutrašnji, skriveni život slike traga za odgovorom na pitanja OTKUD, KAKO, GDE, ČIME, ZAŠTO, ČEMU i DOKLE u sopstvenom životu, radu i rezultatu. Taj put je hodočašće i potraga, a ovo predstavljanje je deo razlistavanja i prelistavanja slojeva značenja i priroda Slike i Slikarstva u sopstvenom čitanju, tumačenju i razumevanju.
Dejan Radovanović, istoričar umetnosti
