NOVI SAD. Jubileji Dragoljuba Pavlova (1940, Vilovo) 60 godina od prve samostane izložbe u Kafe klubu Tribine mladih kao i objavljivanje prve pesme u novosadskom časopisu "Polja" biće obeležen 3. septembra 2026. u okviru programa "Umetnik u fokusu" Kulturnog centra Vojvodine "Miloš Crnjanski".
Multimedijalni program će biti održan u Kulturnoj stanici "Svilara". Kako bi se publici prikazao čitav spektar umetničkog delovanja Dragoljuba Pavlova, najstarijeg člana Društva novosadskih književnika, biće organizovana promocija njegove poezije, prikazani kratki filmovi a biće otvorena i izložba "Sećanja na nesećanja". U programu će, pored umetnika, učestvovati književnik Vladimir Kopicl i likovni kritičar Luka Salapura. Moderatorka i urednica programa je Gordana Nonin.
Ovom prilikom će se javnosti prikazati deo umetnosti koje je Pavlov stvarao, između ostalog, sa Borom Vitorcem pod imenom "Dei leči". Deset originala foto-radova ovog umetničkog para pre deset godina je otkupio Muzej moderne umetnosti u Njujorku (MoMA).
Pavlov je autor pet zbirki poezije. Ove godine izdavačka kuća "Prometej" je, povodom jubileja, objavila reizdanje zbirke "Čečilijia", prve zbirke poezije Dragoljuba Pavlova. Za njegove stihove Vujica Rešin Tucić je napisao da su melanholični tragovi u jeziku, da su njegove pesme "objava jednog dovršenog metafizičkog sveta, čije senke padaju na sve prizore i predmete svega onoga što je naš život".
O slikarstvu i konceptualnoj umetnosti Dragoljuba Pavlova
Tajanstvene figure u međuprostoru svetova, koje istovremeno nastaju i nestaju, objavljuju se na slikama Dragoljuba Pavlova kao prizori preobražaja lika u amorfno stanje materije. To je slikarstvo pročišćenja subjekta koji gubi svoje ja, iza kojeg ostaju tragovi jednog iscrpljujućeg mentalnog, kontemplativnog procesa na putu od prakse slikanja do prakse rada sa materijom. Kada slikar napusti prostor slike, nestalni biljni pigment, oksidacijom, produžava proces razaranja lika. Na koncu, slikar se susreće sa svojim delom kao sa odnekud poznatim strancem.
Gestovi lirske apstrakcije Dragoljuba Pavlova nastajali su spontano, tokom nekoliko decenija, naporedo sa metafizičkim senkama njegovog pesništva. Njegove figure u nastajanju i pri nestajanju, ti zagonetni leptiri arhetipa, kreću se između ulaska u svetlost i zalaska u senku, rađanja i umiranja, suočavajući nas sa paradigmom mitološke projekcije postojanja. On je sanjao slike i slikao život. Između iskona i ikone, starog zlata i tamjana, u humornom obasjanju, sa slika Dragoljuba Pavlova, putujući kroz vreme, pristižu posetioci, oni iz prekolumbovske civilizacije, ali i oni iz prizemlja svakodnevice. Na njegovim slikama mi vidimo, u punom sjaju, tragove jednog neobičnog sudara ljudske egzistencije sa materijom.
Vujica Rešin Tucić
Pune 53 godine u ovdašnjoj umetnosti nije se znalo za aktivnosti umetničkog para Dei leči: umetničke akcije, performanse, fotografije, filmove... Vitorac vlastitu i Pavlovljevu aktivnost označava ‘oneobičavanjem, koje smo priređivali kao pribežište slobode, gde smo grimasama i magijom umetnosti iskazali svoje pravo na drugost i sačuvali se da ne iščeznemo u sebi’. Vujica Rešin Tucić je njihove performanse nazvao inicijalnim.
Sava Stepanov
