NOVI SAD. Galerija Saveza udruženja likovnih umetnika Vojvodine (SULUV) predstavlja, od 1. do 19. juna 2026, slike i skulpture Dušana Savkovića (1984, Novi Sad). Diplomske i master studije slikarstva završio je na Akademiji umetnosti u Novom Sadu u klasi profesora Jovana Rakidžića.
Razvučeno je novi serijal slikarskog i skulptorskog poigravanja sa svetovima u sebi i unaokolo. Sa utemeljenim tamnim tonovima u kojima i dalje odzvanjaju glasovi pobune, nemirenja, ali i ljubavi i prijateljstva, nastavljam poetiku scena koje slažem jednu za drugom i stvaram svoju priču. Slikom "Savior/Spasitelj" u fokus ove serije stavljam čoveka. Čovek u vremenu i prostoru kroz večnost. Mit i mitologija, biblija i stvarnost.
Slike su imenovane tako da skreću pažnju, otvaraju dijalog, raspravu a time ispunjavaju i stvaralačku namenu da svet nije takav kakav nam se čini. Zapravo sve ima svoju začaranu melodiju, mekoću, sivilo, raspravu, svet je odveć polivalentan i višeslojan, dramatičan. Dela poput "Ostala je još poneka ljubav" prizivaju na živ dijalog i metafora su životnih pulsacija. Oštre linije i jaki kontrasti. Ruke, čovek, žena, drvo, oblaci, oblaci, oblaci…munje i gromovi. Želim naglasiti i humornost ovih slika, ima nečega što potseća na strip.
Neizbežna je i naracija koja samo potstiče posmatrača da i sam odlazi dalje promišljanjem o smisaonosti umetnikovog pogleda na svet. Sve je rastegljeno i razvučeno.
Dušan Savković
Pojava multimedijalnog umetnika Dušana Savkovića na novosadskoj i srpskoj umetničkoj sceni označila je i uvođenje u taj kreativni prostor jednog autentičnog zagovornika umetničke prakse koja je kao misaona konstitucija imenovana pojmom individualna mitologija.
Ovaj idejni koncept, u traganju za razumevanjem globalne, svevremene teme koja se može nazvati Velika enigma sveta, postao je opsesivan govor umetnika u prvom licu, kao vrlo lični doživljaj realnih činjenica u otuđenom postmodernističkom i masmedijskom društvu. U tom širem kontekstu Savković je ostvario višedimenzionalnu umetničku praksu u medijima ulja, akrila i miksa medija, u kojoj su teme i programsko-medijska elaboracija takođe postale izraz duboko subjektivnog i enigmatskog ikonografskog sadržaja.
Tumačenje umetničkog stvaralaštva Dušana Savkovića, izraženog kao projekcija estetizacije redefinisanog optičkog sveta, zahteva svestrano razumevanje stvarnosti plastičkog diskursa mnogostrukih lica modernizma, viđenog u složenom znakovnom sistemu metafora i simbola koji razaraju prostor tradicionalne umetnosti. Formiranje ove višeslojne ikonografske osnove umetničke prakse, iznoseći je na površinsku ravan razumljivog tumačenjem njene semantičke invencije, postaje istovremeno i svedočanstvo o zanimljivoj mentalnoj strukturi autora ovih dela, što ga pozicionira kao stvaraoca izvan konvencionalnog modela propagatora aktuelnih tematsko-programskih sadržaja.
Koncept slike, sa najčešće duhovitim narativnim podtekstom, čija se misaona konstitucija i pikturalna funkcionalnost temelje na liniji, boji i crtačkoj stilizaciji ljudske figuralne forme i nerealnih proporcija izraženo izduženih ruku u nadrealnom prostoru, kao uslovnog optičkog prizora prepoznate ili samo moguće metafore na konkretan motiv, prerasta u plastički i estetski kontekst neočekivanih i provokativnih značenja.
Mile Ignjatović
