NOVI SAD. Mali likovni salon Kulturnog centra Novog Sada predstavlja, od 4. do 15. maja 2026, crteže i grafike Jasne Gulan Ružić (1976, Novi Sad). Diplomirala je i magistrirala pod mentorstvom prof. Slobodana Kneževića na Likovnom departmanu Akademije umetnosti u Novom Sadu, na Katedri za grafiku. Doktorske studije iz oblasti likovnih umetnosti završila je na istoj Akademiji, pod mentorstvom prof. Višnje Petrović.
Izložba u Malom likovnom salonu objedinjuje pet odabranih ciklusa crteža i grafika rađenih u formi minijature. Ovi ciklusi izvedeni u duhu geometrijske apstrakcije, nastajali su sukcesivno jedan za drugim u periodu od 2021. do 2026. godine. To su monohromne serije koje predstavljaju vizuelno analitičko razmišljanje u okviru definisanog pravougaonog ili kvadratnog polja i kroz dinamične varijacije različitih tipova mreže istražuju senzibilitet prostora.
Crteži iz ciklusa "Pomeranje centra i paradoks kretanja" (2021) izrađeni su kombinovanom tehnikom na papiru i ishod su promišljanja simetrične kompozicije konstruisane u sistemu horizontalnih i dijagonalnih linija, unutar kojih su implementirane optičke obmane. Na ukupno jedanaest kompozicija vidi se kako varijacija jednog elementa rezultira promenom strukture. Kulminaciju čine pomenute optičke obmane, jer utiču na to da se prikazane dvodimenzionalne forme naizmenično pretapaju u trodimenzionalne i obrnuto, kreirajući pritom aktivan prostor sa progresijom kretanja.
Linorezi iz ciklusa "Moduli" (2021) nastali su otiskivanjem identičnih modularnih matrica oblika romba, formirajući tako različite uzorke monohromne dijagramske mreže. Koncept modularnih matrica je u mom radu konstantno prisutan, jer pored toga što modularnost za mene predstavlja način viđenja stvari, on je vremenom postao i moj sistem razmišljanja.
Ciklus crteža nazvan "Relacije" (2024) izveden je crnim grafitom na papiru, pomoću sistemskog modularnog šablona. Kompozicije predstavljaju crtačke formacije generisane u zadatom okviru crne pravougaone površine, na kojoj materija grafita stvara specifične refleksije.
Na linorezima iz ciklusa "Linija i površina" (2024 - 2025) dominiraju bele linije pažljivo urezane na površini matrice. Linije dele i raščlanjuju pravougaonik na zasebne segmente. Dobijene kompozicije istražuju kvalitet površine ujednačene monohromne štampe.
Poslednji ciklus crteža "Anatomija površine" (2026) izrađen je crnim tušem na papiru. Ovi crteži prikazuju susret vertikalnih i horizontalnih linija koje se seku ili mimoilaze unutar crnog kvadratnog polja, rasecajući ga i asocirajući na težnju za ostvarivanjem komunikacije u promenljivom prostoru. Linija ima svoj tok, ali taj tok može biti zaustavljen i prikazan kao prekid kontinuiteta linije. Tu su i crne površine, nastale uzastopnim nanošenjem više slojeva sivog, sve dok se ne dođe do krajnjeg zasićenja tona, odnosno, potpuno crnog polja.
Opažanje prikazanih minijatura je specifičan proces u kom posmatrač razgrađuje strukturu deo po deo i iznova je u mislima sastavlja. On uviđa da se konstrukcija svake pojedinačne kompozicije zasniva na određenom modelu povezanosti delova u celinu, te tokom posmatranja nesvesno razlaže površinu, postupno analizirajući crtačku organizaciju dela.
