NIŠ. Galerija Art55 predstavlja od 2. do 17. oktobra 2026. slike Danijele Mladenović (1979, Šabac). Na Fakultetu Likovnih umetnosti u Beogradu diplomirala je i magistrirala 2008. godine u klasi profesora Čedomira Vasića. Doktorske studije završila je na istom fakultetu pod mentorstvom profesora Milivoja Pavlovića.
Težište umetničke prakse Danijele Mladenović predstavlja istraživanje prirode u tematskom okviru pejzaža. U ranijoj fazi osnovno polazište bili su njeni individualni napori da preispita mogućnosti bojene materije kao sredstva za izražavanje subjektivnih poetskih vizija pejzaža i njegovih simboličkih značenja. Tema su bili prostori iskonski čiste, "netaknute prirode", ali i njeni artificirani segmenti, shvaćeni kao mesta utočišta i zemaljskog raja. Umetnica je fenomenu pejzaža pristupala kao univerzalnoj vrednosti i ispitivala odnos prirode i umetnosti oslanjajući se na tradiciju ekspresivnog pejzažanog slikarstva u kome važno mesto zauzima kolorit. Sklona eksperimentisanju u procesu mešanja boja i organskih materijala, Danijela Mladenović, je u početku intuitivno a onda potpuno svesno, gradila "žive" prizore koji su na taj način opredmećeni nastavili da egzistiraju.
Prateći dalje efemerne procese bojene materije i samu sliku kao nezavisni entitet, ona je dokumentovala nova stanja umetničkog dela koje nastavlja da živi i menja se nezavisno od umetnika koji ga je stvorio. Zbog prirode korišćenih materijala mešanih s bojom, slike su sklone propadanju, odnosno daljoj transformaciji, potpuno u skladu sa principima prolaznosti života i sveta.
Izložba "Savremeni pejzaž kao ekološko ogledalo" predstavlja radove koji su deo novog ciklusa Danijele Mladenović, što je posledica njenog istraživačkog rada započetog 2024. godine, a koji se nastavlja na prethodnu fazu. Podstaknuta preispitivanjem odnosa između čoveka i prirode, kao egzistencijalnim problemom koji potresa savremeni svet, umetnica prikazuje refleksije izmenjenog predela u kome zagađenje životne sredine i loše upravljanje otpadom proizvodi divlje deponije, sve zastupljenija mesta koja ugrožavaju prirodu. Referirajući na te novonastale pejzaže, umetnica ovoga puta tokom procesa rada u boju dodaje veštačke materijale (elemente recikliranog otpada sa deponija) i proizvodi potpuno drugačiju bojenu materiju otpornu na protok vremena. Na ovaj način, principom reciklaže, ona stvara novu predstavu predela koja opstaje, potpuno suprotno prikazima na ranijim platnima sa organskim materijalima sklonim propadanju.
Novonastali pejzaži u prirodi shvaćeni su kao posledica čovekovih direktnih uticaja na životnu sredinu, njegove trajne želje da kontroliše, oblikuje i menja, a samim tim i uništava, inicirajući ekološku katastrofu. U opusu Danijele Mladenović možemo sagledati upravo tu transformaciju pejzaža, kao primarnog motiva, počev od iskonskog, živog i "netaknutog", do kontaminiranog i opasnog po zdravlje ljudi koji dovodi u pitanje opstanak čitave planete.
Tanja Vićentić, istoričarka umetnosti
(odlomak iz teksta)
