KIKINDA. U Salonu Muzeja Terra, od 5. septembra do 10. oktobra 2026, predstavljene su slike Vladana Sibinovića (1987, Beograd). Diplomirao je na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, Odsek slikarstvo i završio je master studije na istom fakultetu.
Na slici "Snovi o Suncu" Vladan Sibinović daje nam jedan od ključeva za tumačenje sopstvenog stvaralaštva. Kompozicija velikog formata dočarava nam prisan, gotovo utešan osećaj pećine, iz koje se, kroz kružni prozor, nazire spoljašnji svet. Neusklađenost, tek naslućena, krije se u detaljima: senke sitnih predmeta na slici – klikera, snežne kugle, školjke – padaju razigrano, u različitim pravcima, kao po sopstvenoj volji, ne obazirući se na položaj sunca, dok cvet, uprkos svetlosti, senku uopšte nema. U tim detaljima otvara se čitava jedna filozofska ravan: platonovska pećina, i stvaranje jednog zasebnog sveta čiji je status delom katatoničan, a opet i nije potpuno zatvoren već trajno dvosmislen.
Posmatrati Sibinov svet znači, u izvesnom smislu, iznova promišljati Platonovu alegoriju o pećini. Ulepšane predstave koje izlaze iz njegove ruke jesu, u suštini, ulepšane senke sveta kakav umetnik percipira. U vremenu prezasićenom haosom i nesređenošću, Sibinović bira da ne oslikava njegove strahote, već iz njega izdvaja fragmente pozitivnog iskustva – umetnost, putovanja, prirodu, ljubav, prijateljstva, uspomene na detinjstvo – i od njih samostalno gradi sopstveni, prepoznatljivi Sibinov univerzum, prostor u kome se ti lični, a opet i opšteljudski simboli slažu u celinu po jedinom zakonu koji tu vlada: zakonu estetike i harmonije.
Posebno mesto na izložbi u Kikindi zauzimaju pasteli – radovi koji ne postoje kao predlošci za slike, već kao samostalna, zaokružena dela. Publika ima priliku da ih vidi po prvi put, što ovu postavku čini jednim od retkih prilika da se sagleda ova strana umetnikovog opusa. Jedna grupa pastela nastala je direktno u prirodi, odakle je crpljena i neposredna inspiracija – trag trenutka koji se u njima očuvao netaknut.
Kliker je, u Sibinovom univerzumu, gotovo arhetipski oblik. Uz porcelanske klikere, prisutne i u ranijim ciklusima, na ovoj izložbi se po prvi put pojavljuje i veliki kliker od terakote, koji privlači pažnju svojom veličinom kao i materijalom. Sibinović je izabran da izlaže u Salonu Muzeja Terra u Kikindi, a razmišljajuči o širem kontekstu za njegovu izložbu, poželeo je da objedini njegovu stvaralačku praksu sa bogatom kolekcijom muzeja i izvede nove skulpture "Klikere" u terakoti.
Nedelju dana je proveo u autentičnom ambijentu tamošnjih radionica i peći, gde je samostalno oblikovao klikere u njemu novom materijalu, glini specifičnoj za delatnost centra Terra. Skulpture izrađene od zemlje otelotvorile su, odnosno konkretizovale, čitav niz "planeta" – svaka od njih zaseban svet za sebe, a u isto vreme, u Sibinovom doživljaju i osnovna alatka igre iz bezbrižnog detinjstva. Poseban segment postavke čini kinetička skulptura, izrađena od mesinga i porcelana – novonastala instalacija koja u dosadašnjem Sibinovom univerzumu preuzima ulogu omfalosa, njegovog simboličkog središta.
Ipak, poput čoveka koji izlazi iz pećine, i poput grčkih filozofa pre njega, Sibinović sitnim, gotovo neprimetnim anomalijama u svojim predstavama nagoveštava posmatraču da svet pred njim nije onaj stvarni, sa kojim se, neminovno, jednom mora suočiti. Sibinov univerzum nudi mogućnost privremenog utočišta od surove stvarnosti – pružajući, ako ne pravdu duši, onda barem odmor oku.
Jana Milosavljević, istoričarka umetnosti
