BEOGRAD. Galerija Artget predstavlja, od 3. septembra do 11. oktobra 2026, fotografije Teodora Kopicla, Ivane Ivković, Karle Crnčević, Behšad Tajamol, Jasmine Hadad, Ivanje Todorović i Sare Bezovšek. Autor koncepta i kustos izložbe je Pavle Banović.
Slike koje uhode polaze od pitanja šta fotografiju danas čini potencijalno opasnom. U vremenu u kojem se slike masovno proizvode, distribuiraju i konzumiraju, fotografija više nije samo zapis stvarnosti, već društvena situacija sa nizom aktivnih činilaca. Ona dokumentuje, razotkriva, kontroliše, daje ili oduzima moć, potvrđuje ili oduzima nečiji status subjekta.
Možda zato slike danas ne treba razumeti samo kao opasne, već i kao slike koje uhode. One prate događaje, ljude i društvene promene, beleže ono što bi moglo biti zaboravljeno, vraćaju se iz arhiva i pojavljuju u novim kontekstima. U digitalnom prostoru nastavljaju da kruže, menjaju vlasnike i značenja, ulaze u algoritme, baze podataka i sisteme nadzora. Ali i same mogu biti predmet našeg uhođenja: pretražujemo ih, prisvajamo, sakupljamo i ponovo povezujemo. Uhođenje tako nije samo pitanje nadzora, već i sposobnosti slike da opstane, da nastavi da deluje i da se vraća kao dokument, dokaz, svedočanstvo ili neželjeni trag.
Zato se na izložbi fotografija posmatra kao društvena situacija, kroz odnos između savremenih slika i fotografskih arhiva. Ako su slike danas digitalne, lažirane, algoritamske, sakrivene, kradene, siromašne, hronično onlajn, politizovane, spaljene, perverzne, nasilne i opasne, nerazdvojive od savremenih oblika nasilja i kontrole, šta nam arhivi govore o njihovoj ulozi – i kakve ćemo slike današnjice jednog dana smatrati vrednim čuvanja?
Slike koje uhode otvaraju i pitanje moći fotografije: mogu li slike postati dokaz, svedočanstvo, sredstvo otpora, ali i oruđe kontrole? I kakvu ulogu u tome imaju institucije kulture u vremenu kada je vizuelno dokumentovanje sveprisutno, a sistemi opresije i nadzora i dalje opstaju?
