NOVI SAD. Likovni salon Kulturnog centra Novog Sada predstavlja, od 2. do 16. februara 2026, skulpture i reljefe Dragane Kojić (1968, Novi Sad). Diplomirala je na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu.
Prvi pogled na skulpture i reljefe Dragane Kojić kao da nas navodi na neka od osnovnih pitanja skulptorskog izraza: kako nastaje trodimenzionalni oblik? Koji je to trenutak kad se iz površina prelazi u prostor? Koja je to unutrašnja sila koja vodi rađanju forme? I kako se taj prodor u treću dimenziju dalje može razvijati? Nagoveštaj forme mogla bi biti prva asocijacija koja se javlja kada posmatramo ove čiste i pravilne geometrijske oblike, blokove iz kojih izviru elementi koji teže da se odvoje i nastave svoju nevidljivu putanju.
Pomaljanje, izdizanje, otvaranje, pa čak i uvrtanje forme, kao i kontrasti čvrstog temelja i segmenata koji se rađaju iz njega, nagoveštavaju nepoznate prostore. Ove skulpture i reljefi uvlače posmatrača u proces preispitivanja nastanka umetničkog dela, tako što mu otvaraju mogućnost da ih on svojom imaginacijom nastavi ili dovrši. Svakim pogledom ovi oblici se mogu razvijati drugačije, tako da skulpture Dragane Kojić spadaju u onu vrstu umetničkih dela koja možemo preispitivati i posmatrati, a da svaki put pronađemo u njima neku novu mogućnost.
Druga važna karakteristika rada umetnice jeste izuzetno posvećen, kontemplativan tretman materijala – gline, koji je izuzetno zahtevan. Ovakav procesualan pristup moguć je jedino dubokim poznavanjem i poštovanjem materijala i njegovih svojstava. Skulpture rađene iz blokova gline na vrlo suptilan način otvaraju unutrašnji prostor dela, sugerišući formu koja se razvija. Baš ta tenzija koja deluje tako da iz čvrstog, stabilnog komada suptilno rađa segmente koji teže da se odvoje, izaziva sukobe i suočavanja svetla i senke, otvarajući nove prostore koji se odatle mogu razviti.
Na sebi svojstven način autorka, polazeći od komada gline, kreira prepoznatljiva dela kao rezultat duboko promišljanog manuelnog procesa, koji odlikuje nastanak predstavljenih skulptura. I baš taj savršeni balans između žive prirode gline kao materijala, njenog pažljivo planiranog smeštanja u blok i odvajanja segmenata koji rađaju novu formu, na najbolji način opisuje dijalog umetnika i materijala u procesu nastanka umetničkog dela.
dr Mirjana Blagojev
