NOVI SAD. Galerija likovne umetnosti poklon zbirka Rajka Mamuzića predstavlja od 25. septembra do 17. oktobra 2025. petnaest grafičkih listova nedavno preminulog grafičara Milana Stanojeva, čiji rad je obeležio period razvoja grafike na umetničkoj sceni Vojvodine u drugoj polovini 20. veka.
Publika može da pogleda grafike iz najplodnijeg perioda grafičarskog rada ovog umetnika u rasponu od četiri decenije (1966 - 1996) koje ilustruju njegov posvećen rad u domenu grafike i visoke domete u realizaciji tehničkih, stilskih i poetičkih elemenata.
Pored interesovanja za razvoj i usavršavanje različitih vidova duboke štampe, ova zbirka grafika reflektuje i umetnikovu preokupaciju izražajnim jezikom nove figuracije i inovativnim tumačenjem klasičnih tema u okviru postmodernističkih tendencija. Autor je zbirku grafika poklonio Poklon zbirci Rajka Mamuzića nakon samostalne izložbe priređene 2009. godine.
Kao mlad umetnik, Milan Stanojev je veoma brzo u javnosti zapažen kao autor originalnog rukopisa, tako da već 1965. godine prvi put samostalno izlaže svoje bakropise, akvatinte i litografije u Grafičkom kolektivu. Prvo samostalno predstavljanje u Novom Sadu Stanojev ostvaruje naredne godine, izložbom na Tribini mladih.
U njegovoj biografiji važno mesto zauzimaju mnogobrojne samostalne izložbe priređene u značajnijim muzejskim ustanovama i galerijama u većim gradovima Srbije i bivše Jugoslavije, kao i samostalne i grupne izložbe u inostranstvu (Brisel, Regensburg, Parma, Njujork, Prag, Budimpešta, Sidnej, Berlin, Firenca, Kapri, Tunis, Aleksandrija, Vroclav, Pariz, Manila, Peking, Istanbul, Ankara, Nju Delhi).
Ubrzo je postao redovan izlagač na grupnim izložbama Grafičkog kolektiva, i to u okviru godišnjih izložbi Grafike beogradskog kruga, zatim na izložbama Udruženja likovnih umetnika Srbije i Vojvodine, Oktobarskom salonu, Novosadskom salonu, kao i na svim većim domaćim i internacionalnim smotrama grafike u zemlji, poput onih u Ljubljani, Beogradu, Zagrebu i Skoplju.
Na mnogim od ovih manifestacija nagrađivan je i po nekoliko puta, a isticanjem nagrada "Veliki pečat" Grafičkog kolektiva 1976. godine, zatim nagrada ULUS-a za grafiku (1971. i 1973), Oktobarskog salona (1971. i 1977) i Zagrebačkog kabineta grafike JAZU (1977. i 1984) najrečitije se može ilustrovati mera uvažavanja dela Milana Stanojeva od strane publike i stručne javnosti.
Kao predstavnik nove figuracije šezdesetih godina i kao pripadnik mlade generacije umetnika koji su u svom radu davali primat ovoj tehnici, Stanojev je svojim originalnim rukopisom uticao na razvoj modernog i rađanje postmodernog umetničkog izraza u drugoj polovini dvadesetog veka. Svoj uticaj umetnik je ostvarivao i kao redovni profesor na Grafičkom odseku novosadske Akademije umetnosti, određujući i na taj način puteve kritičkog poimanja, formiranja ukusa i uspostavljanja kriterijuma savremenog grafičkog jezika.
